Święto Policji

– Wasza policyjna służba jest dla was okazją, by osobiście dojrzewać i uświęcać się. Tak, to jest wasza droga do świętości. To jest wasza droga do nieba – mówił ks. arcybiskup Wojciech Polak, który przewodniczył Mszy św. w ostrowskiej Konkatedrze z okazji wojewódzkich obchodów 96. rocznicy powstania Policji Państwowej. Podczas Eucharystii Prymas Polski poświęcił sztandar dla Komendy Powiatowej Policji w Ostrowie Wielkopolskim.

Na początku Mszy św. słowa powitania wypowiedział ks. kanonik Krzysztof Nojman, proboszcz Konkatedry.

W homilii Prymas Polski podkreślał, że policja służy wspólnemu dobru w ojczyźnie. – W tych uroczystych obchodach i wspólnej modlitwie wspominamy, że po okresie zaborów Sejm wolnej Polski, ustawą z dnia 24 lipca 1919 roku dał początek Policji Państwowej. I do tego założycielskiego aktu nawiązał również Sejm RP, uchwalając w 1990 roku ustawę o Policji. Lipiec więc nieodzownie kojarzy się nam ze świętem policji i pozwala raz jeszcze objąć modlitwą wasze życie, waszą pracę i posługę ponoszoną dla dobra Rzeczypospolitej. Jest to szczególna służba dla dobra wspólnego – mówił celebrans.

Odwołując się do encykliki „Laudato si” zaznaczył, że papież Franciszek wskazywał, że całe społeczeństwo, a szczególnie państwo, ma obowiązek bronienia i promowania dobra wspólnego.– Jest jednak również prawdą, że szczególny obowiązek ochrony wspólnego dobra i promowania go, a więc również wychowywania do poszanowania każdej osoby, z jej podstawowymi i niezbywalnymi prawami i obowiązkami, spoczywa właśnie na was, drodzy pracownicy Policji. Sądzę, że aby te niełatwe zadania wypełnić, potrzeba z jednej strony profesjonalnego przygotowania i zaangażowania, z drugiej jednak także jakiegoś głębokiego umiłowania człowieka i tego wszystkiego, co stanowi podstawę jego życia i rozwoju, i tego wszystkiego, co z tym się wiąże – stwierdził Metropolita Gnieźnieński.

Wskazywał, że w służbie policjanta zawiera się autentyczna troska o człowieka, o jego bezpieczeństwo i jego autentyczny rozwój. – Wasza policyjna służba, która jest wyrazem prawdziwej kultury troski o człowieka i bezpieczne środowisko jego życia i życia innych, jest dla was okazją, by osobiście dojrzewać i uświęcać się. Tak, to jest wasza droga do świętości. To jest wasza droga do nieba. W doroczne Święto Policji modlimy się więc o wytrwałość na tej drodze, o potrzebną odwagę i roztropność, o ducha służby i mądrość w działaniach. Niech wam Bóg błogosławi – powiedział ks. arcybiskup Wojciech Polak.

Wraz z Prymasem Polski modlili się: ks. biskup senior Teofil Wilski, ks. infułat Tadeusz Szmyt, ks. kanonik Krzysztof Nojman oraz kapelani policji z ks. kanonikiem Maciejem Wyzujakiem i zaproszeni kapłani.

Po Mszy św. na ostrowskim Rynku odbyła się uroczystość przekazania sztandaru Komendzie Powiatowej Policji w Ostrowie Wielkopolskim. Symbolicznego wbicia gwoździ dokonali m.in.: I Zastępca Komendanta Głównego Policji nadinsp. Mirosław Schlosser, Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji insp. Rafał Batkowski, Wicewojewoda Wielkopolski Dorota Kinal, Wicemarszałek Województwa Wielkopolskiego Wojciech Jankowiak, Starosta Ostrowski Paweł Rajski, Komendant Powiatowy Policji w Ostrowie Wielkopolskim nadkom. Zbigniew Raczak, Prezydent Miasta Ostrowa Wielkopolskiego Beata Klimek, burmistrzowie i wójtowie gmin z terenu powiatu ostrowskiego, ks. kanonik Maciej Wyzujak, kapelan Komendy Powiatowej Policji w Ostrowie Wielkopolskim, przedstawiciele policji Komendy Powiatowej Policji w Ostrowie Wielkopolskim.

Spotkanie było okazją do wręczenia odznaczeń, wyróżnień i aktów mianowania na wyższe stopnie policyjne.

Zgromadzeni na ostrowskim Rynku mieli okazję obejrzeć defiladę Kompanii Honorowej oraz wysłuchać koncertu i zobaczyć pokaz musztry paradnej w wykonaniu Orkiestry Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu.

W tegorocznych wojewódzkich obchodach Święta Policji w Ostrowie Wielkopolskim uczestniczyli: Prymas Polski, duchowieństwo, parlamentarzyści, przedstawiciele Rządu RP, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Komendy Głównej Policji, Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu, władze samorządowe województwa wielkopolskiego, miasta i powiatu ostrowskiego, przedstawiciele instytucji z powiatu ostrowskiego i województwa wielkopolskiego, które na co dzień współpracują z policją, przedstawiciele innych służb mundurowych, delegacje policji z Niemiec, Wielkiej Brytanii i Norwegii.

 


Homilia KS. ABP WOJCIECHA POLAKA – PRYMASA POLSKI:

HOMILIA NA MSZY ŚWIĘTEJ Z OKAZJI
WOJEWÓDZKICH OBCHODÓW
ŚWIĘTA POLICJI

Ostrów Wielkopolski – 21 lipca 2015
Szanowni Przedstawiciele Władz Samorządowych,
Miejskich i Wojewódzkich,
Przedstawiciele Służby Mundurowych,
Drogie Policjantki i Drodzy Policjanci,
Szanowny Panie Komendancie Wojewódzki Policji,
Księża Kapelani i wszyscy kapłani,
Umiłowani w Panu Siostry i Bracia,

1. Doroczne Święto Policji, które przeżywamy, pozwala nam wszystkim dziękować Bogu za powołanie i pracę naszych sióstr i braci, którzy w ten właśnie sposób służą wspólnemu dobru w naszej Ojczyźnie. W tych więc uroczystych obchodach i wspólnej modlitwie wspominamy, że po okresie zaborów Sejm wolnej Polski, ustawą z dnia 24 lipca 1919 roku dał początek Policji Państwowej. I do tego założycielskiego aktu nawiązał również Sejm RP, uchwalając w 1990 roku ustawę o Policji. Lipiec więc nieodzownie kojarzy się nam ze świętem policji i pozwala raz jeszcze objąć modlitwą wasze życie, waszą pracę i posługę ponoszoną dla dobra Rzeczypospolitej. Jest to szczególna służba dla dobra wspólnego. Dobro wspólne bowiem – jak przypomina nam w swej ostatniej encyklice Laudato si papież Franciszek – wymaga pokoju społecznego, a mianowicie bezpieczeństwa i stabilności określonego ładu. Troska więc o zapewnienie bezpieczeństwa wszystkich obywateli, a także zabieganie o stabilność ładu społecznego stanowią niewątpliwie fundament i wyraz przemyślanej troski o dobro wspólne. To prawda – jak jeszcze podkreśla papież Franciszek – że w gruncie rzeczy przecież całe społeczeństwo – a w nim w sposób szczególny państwo – ma obowiązek bronienia i promowania dobra wspólnego. Jest jednak również prawdą, że szczególny obowiązek ochrony wspólnego dobra i promowania go, a więc również wychowywania do poszanowania każdej osoby, z jej podstawowymi i niezbywalnymi prawami i obowiązkami, spoczywa właśnie na was, drodzy pracownicy Policji. Sądzę, że aby te niełatwe zadania wypełnić, potrzeba z jednej strony profesjonalnego przygotowania i zaangażowania, z drugiej jednak także jakiegoś głębokiego umiłowania człowieka i tego wszystkiego, co stanowi podstawę jego życia i rozwoju, i tego wszystkiego, co z tym się wiąże. Może właśnie dlatego, odczytując oczywiście w swoim kluczu zasadę dobra wspólnego, papież Franciszek wskazywał, że tak realizowana i w praktyce podejmowana zasada, ostatecznie przekształca się w solidarność i opcję preferencyjną na rzecz ubogich, to znaczy na rzecz każdego człowieka będącego w potrzebie.
2. Drodzy w Chrystusie Panu, Siostry i Bracia! Kościół przypominając o fundamentach dobra wspólnego i ukazując nasze zobowiązanie do troski o nie, jest świadomy – odwołuję się tutaj do słów papieskiej adhortacji apostolskiej o głoszeniu Ewangelii w dzisiejszym świecie – że dzisiaj nieomal wszędzie słyszymy wołanie o większe bezpieczeństwo. Zastanawiamy się przy tym nad wciąż istniejącymi przyczynami przemocy i nad tym wszystkim, co mogłoby ją ograniczać i skutecznie zwalczać. Nieraz, niestety szukamy jednak jakby po omacku. Niekiedy, konstruujemy i przyjmujemy nawet ideologiczne rozwiązania, które nie usuwają przecież tak naprawdę jej przyczyn. Biblijne opowiadanie z Księgi Wyjścia, którego fragment usłyszeliśmy dziś w pierwszym czytaniu, dobitnie pokazuje, że prawdziwym źródłem przemocy nie jest tradycja czy religia. Jest natomiast zakorzeniony w sercu konkretnego człowieka grzech, żądza zysku i wyzysku człowieka przez człowieka, panowania nad innymi, upokorzenia i pogardy. Taka była przecież w gruncie rzeczy podstawowa motywacja biblijnego faraona, który najpierw skutecznie się opierał, aby uwolnić Izraelitów z Egiptu, a potem, gdy już wyszli – o tym przypomniał nam dzisiejszy fragment Księgi Wyjścia – puścił się za nimi w pogoń, aby nadal korzystać z ich niewolniczej pracy. To właśnie ten człowiek, jak czytamy w Księdze Wyjścia, człowiek o upartym sercu, mówił: cóżeśmy uczynili pozwalając Izraelowi porzucić u nas służbę? To prawda, że dzisiejszy fragment o wyjściu Izraela z Egiptu i przejściu przez morze, ukazuje, że ponad ludzkim grzechem, ponad zawziętością i podłością człowieka, jest Bóg i Jego zamiary. Nie zmienia to jednak faktu, że to właśnie grzech i zło – jak przypomniał nam papież Franciszek – zagnieżdżone w strukturach jakiegoś społeczeństwa zawiera zawsze potencjał rozkładu i śmierci. I to jest ostatecznie prawdziwe źródło każdej przemocy. I jest to również przyczyna rozkładu każdego społeczeństwa. I w ostateczności to właśnie generuje wszelkiego rodzaju zniewolenia. Aby wykorzenić przemoc, trzeba najpierw konkretnego zainteresowania i troski o człowieka, o jego prawdziwy, a wiec integralny rozwój. Nie wychowując go do walki i zmagania ze złem i grzechem, nie ukazując mu dróg nawrócenia i wyzwolenia, nie motywując go i nie pomagając w zasadniczej przemianie, dotykać będziemy ciągle jedynie skutków a nie przyczyn. W tym sensie i nas wszystkich przestrzega papież Franciszek jasno przypominając, że gdy społeczność – lokalna, krajowa czy światowa – pozostawia na peryferiach część siebie, nie ma programów politycznych ani sił porządkowych czy bezpieczeństwa, które mogłyby zapewnić spokój bez końca. Dzieje się tak jednak nie tylko dlatego – wyjaśnia Ojciec Święty – że nierówność społeczna prowokuje do gwałtownych reakcji wykluczonych przez system, ale ponieważ system społeczny i ekonomiczny jest niesprawiedliwy u samych korzeni. Na nic się więc nie przyda samo powiększanie liczby sił porządkowych czy bezpieczeństwa, jeśli nie będzie towarzyszyć temu dogłębna przemiana, odsłaniająca prawdziwie, a nie fikcyjne przyczyny agresji, przemocy czy wyzysku. Im lepiej je znamy, tym lepiej możemy sobie z nimi poradzić. Im lepiej je rozumiemy, tym lepiej możemy pomóc człowiekowi je przezwyciężać. Im bardziej jesteśmy uważni, tym lepiej potrafimy chronić innych przed ich skutkami. Trzeba pamiętać – mówiąc słowami papieża Franciszka – żeby i w tym względzie nie popaść w jakąś radosną powierzchowność, która tak naprawdę na nie wiele się nam przecież przyda.
3. Drodzy Siostry i Bracia! Szanowne Policjantki i Szanowni Policjanci! Ewangelia, której przed chwilą wspólnie wysłuchaliśmy, pozwala nam na nowo zaczerpnąć siły. Jezus nie występuje w niej przeciw naturalnym więzom, które są jakże ważne i istotne w każdym ludzkim życiu. Wszyscy potrzebujemy oparcia i wsparcia naszych najbliższych. Zdaje się ono – tak sądzę – również szczególnie ważne w waszym życiu i w waszej trudnej pracy. Za papieżem Franciszkiem powtórzę więc tylko, że musimy ponownie odczuć, że potrzebujemy siebie nawzajem, że jesteśmy odpowiedzialni za innych i za świat, że warto być dobrym i uczciwym. Nam, ludziom wierzącym, sam Jezus pozwala jeszcze dostrzec wyciągniętą w naszą stronę swoją Boską dłoń. Chciałby, abyśmy się jej mocno uchwycili, abyśmy w naszych działaniach i w naszej pracy pamiętali o Nim, o Jego obecności i o tym, co stanowi istotę naszej z Nim relacji. Mówi więc: kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą, matką. Ale wola Boża nie jest żadnym widzi mi się Pana Boga. Nie jest jarzmem narzuconym nam na barki. Nie jest – mówiąc językiem Ewangelii – ciężarem trudnym i nie do uniesienia. Jest ona przede wszystkim wezwaniem do uważnego wsłuchaniem się w to, czego Jezus naucza, aby Jego słowo wydało w nas plon stokrotny. Jest przyjęciem ofiarowanej nam przez Niego miłości, owszem wymagającej, ale przecież tak potrzebnej nie tylko w naszych osobistych relacjach. Miłość bowiem pełna gestów wzajemnej troski – wskazuje papież Franciszek – ma także wymiar obywatelski i polityczny, a przejawia się we wszystkich działaniach, które starają się budować lepszy świat. Pośród tych właśnie działań sytuuje się i wasza służba. W niej bowiem zawiera się przecież autentyczna troska o człowieka, o jego bezpieczeństwo i jego autentyczny rozwój. W nią wpisane są też działania, ta uprzedzająca troska, a więc prewencja, aby uchronić człowieka również od tego wszystkiego, co mogłoby przecież zniszczyć go samego i poważnie zagrozić innym. Przecież ludzkie życie jest darem, który trzeba chronić przed różnymi formami degradacji. Może więc warto i jeszcze o tym pamiętać – jest to jeszcze jedna myśl zaczerpnięta z papieskiej encykliki Laudato si – że kiedy ktoś rozpoznaje wezwanie Boga do uczestnictwa wraz z innymi w tych działaniach społecznych, powinien pamiętać (…) że właśnie w ten sposób dojrzewa i uświęca się. Tak, Moi Drodzy, wasza policyjna służba, która jest wyrazem prawdziwiej kultury troski o człowieka i bezpieczne środowisko jego życia i życia innych, jest dla was okazją, by osobiście dojrzewać i uświęcać się. Tak, to jest wasza droga do świętości. To jest wasza droga do nieba. W doroczne Święto Policji modlimy się więc o wytrwałość na tej drodze, o potrzebną odwagę i roztropność, o ducha służby i mądrość w działaniach. Niech wam Bóg błogosławi!


Święto Policji

Święto Policji 2

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi musisz zaakceptować naszą politykę prywatności. Opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie. Więcej na temat ciasteczek (cookies) przeczytasz tutaj oraz w naszej polityce prywatności tutaj.

Zamknij