Msza św. w 100. rocznicę śmierci ks. kard. Edmunda Dalbora
– Z tej ziemi, z tej wspólnoty, z tej parafii wyszedł człowiek, który stał się pierwszym Prymasem odrodzonej Polski, przewodnikiem duchowym narodu w trudnym czasie budowania niepodległości – mówił ks. biskup Jan Kopiec, emerytowany ordynariusz diecezji gliwickiej, podczas Mszy św. w Konkatedrze w 100. rocznicę śmierci ks. kard. Edmunda Dalbora. Wspólna modlitwa odbyła się po zakończeniu konferencji naukowej „Kard. Edmund Dalbor – absolwent I LO w Ostrowie Wielkopolskim w 100 lecie śmierci”, która odbyła się w auli dawnego Gimnazjum Męskiego.
Na początku zgromadzonych w świątyni powitał ks. Proboszcz Adam Kosmała.
– Cieszymy się, nie ukrywam z całego serca, że rodzinne miasto zgasłego sto lat temu Prymasa Edmunda Dalbora dziś serdecznie pamięta o nim, by dotrzeć przez naszą refleksję i przez naszą zachętę do wdzięcznych pokładów naszych serc – mówił emerytowany biskup gliwicki. Podkreślił, że pamięć o wielkich pasterzach Kościoła jest nie tylko wspomnieniem historycznym, lecz przede wszystkim zobowiązaniem duchowym. przypomniał, że wartość ludzkiego życia mierzy się służbą drugiemu człowiekowi oraz pracą dla dobra wspólnoty. – Bez tej pracy, bez jej wyników może byśmy jej, ludzie, nie zauważyli. Ale skoro się przyczyniają oni do naszej pomyślności pod każdym względem, wspominamy ich, trwając na modlitwie przed obliczem dobrego Pana – mówił biskup Jan. Zaznaczył, że wszyscy kapłani i biskupi są zobowiązani do jedności z Chrystusem i wiernego wypełniania zadań, które On powierza swojemu Kościołowi.– Pan Jezus wyraźnie ukazał taką perspektywę. Należy nam zbliżyć się do Niego, podjąć zadania, jakie On, Zbawiciel, nam wyznaczył, i tym obdarowywać siebie wzajemnie na różny sposób – powiedział. Biskup Kopiec wskazywał, że sens ludzkiego życia dokonuje się w jedności ze Zbawicielem.– To w pełni oznacza przylgnięcie do naszego Pana, swoją wolę złączyć z Jego nadprzyrodzonymi oczekiwaniami. Bowiem zbawienie i sens naszego życia dokonują się właśnie w tej jedności – wskazywał. Jako przykład wierności powołaniu, odwagi i odpowiedzialności za Kościół oraz Ojczyznę biskup Jan wskazywał na postać ks. kard. Edmunda Dalbora, który z małej, lokalnej, ostrowskiej wspólnoty, stał się duchowym przewodnikiem całego narodu w czasie odbudowy niepodległej Polski.– Jego życie, jego droga, jego służba Kościołowi i Ojczyźnie pokazują nam, jak wielkie rzeczy mogą wyrastać z prostych, lokalnych korzeni – mówił. Zachęcał, aby pamięć o Prymasie nie ograniczała się do wspomnień, lecz stała się inspiracją do codziennej służby Bogu i ludziom, troski o wiarę, Kościół i dobro wspólne. – To zobowiązuje. Zobowiązuje do wdzięczności, do modlitwy, ale także do naśladowania. Bo pamięć o takich ludziach nie może być jedynie wspomnieniem historycznym. Ona powinna stać się inspiracją do naszego codziennego życia, do troski o wiarę, o Kościół, o dobro wspólne – powiedział biskup Jan.
Wspólnie z biskupem Janem Kopcem Mszę św. koncelebrował biskup kaliski Damian Bryl, ks. prał. Tomasz Ilski, ks. kan. Adam Kosmała, ks. Artur Zmyślony, ks. prof. UAM dr hab. Michał Kieling, ks. Waldemar Graczyk – wicerektor Arcybiskupiego Seminarium Duchownego, ks. Mirosław Musiał – proboszcz parafii Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu.
W uroczystej Mszy św. uczestniczyli m. in. wiceprezydent Miasta Ostrowa Wielkopolskiego Jakub Tomalkiewicz, dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego Marek Lewicki, przedstawiciele organizacji społecznych.
Edmund Dalbor, urodził się 30 października 1869 r. w Ostrowie Wielkopolskim, syn parafii św. Stanisława Biskupa Męczennika w Ostrowie Wielkopolskim i jeden z najwybitniejszych pasterzy Kościoła w Polsce. W latach 1878-1888 był uczniem Gimnazjum Męskiego (obecnie I LO). Święcenia kapłańskie przyjął w 1893 r. w Rzymie. 30 czerwca 1915 r. został mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim i poznańskim oraz pierwszym Prymasem odrodzonej Ojczyzny. Prowadził Kościół w czasie odzyskiwania niepodległości, łącząc gorliwą posługę duszpasterską z troską o ubogich i potrzebujących. 15 grudnia 1919 r. mianowany został kardynałem, a w 1921 r. odznaczony Orderem Orła Białego. Był autorytetem religijnym i moralnym całego narodu. W 1923 r. został uznany Honorowym Obywatelem Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. Ostatni raz przybył do miasta w 1925 r., kiedy to poświęcił pomnik kard. Ledóchowskiego. Jedna z ulic Ostrowa nosi imię kardynała Edmunda Dalbora, natomiast w podcieniu Konkatedry znajduje się tablica poświęcona w 1970 r. przez abp. Antoniego Baraniaka. Zmarł 13 lutego 1926 r. w Poznaniu, pochowany w podziemiach Katedry Gnieźnieńskiej.
Tekst i zdjęcia: Jacek Ryczkiewicz
