Liturgia Wigilii Paschalnej
– Z grobu Jezus wyszedł na zewnątrz do życia. Zmartwychwstał i został z nami Żywy pod postacią chleba – mówił ks. Proboszcz Adam Kosmała podczas uroczystej Liturgii Wigilii Paschalnej sprawowanej po zmroku w Konkatedrze. Jest to najważniejsza celebracja całego roku liturgicznego, nazywana „matką wszystkich wigilii”. To właśnie tej nocy w Kościele przechodzimy od ciszy Grobu Pańskiego do radości Zmartwychwstania Chrystusa.
Obrzędy rozpoczęły się przed świątynią od Liturgii Światła. Po poświęceniu ognia zapalony został paschał – symbolizujący Zmartwychwstałego Chrystusa. Następnie w procesji wniesiono go do pogrążonej w mroku Konkatedry, która stopniowo rozjaśniała się światłem z paschału przekazywanym wiernym. Ważnym momentem była uroczysta proklamacja Orędzia Paschalnego – Exsultetu, wzywającego całe stworzenie do radości ze zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. Rozbudowana Liturgia Słowa ukazała historię zbawienia – od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej, aż po zapowiedzi Mesjasza i Ewangelię o Zmartwychwstaniu. Czytania przeplatane były psalmami.
Homilia ks. Proboszcza skierowana była na postać św. Franciszka z Asyżu. Nawiązał do słów modlitwy przypisywanej Świętemu, choć faktycznie nie jest jego autorstwa: „Panie, uczyń z nas narzędzia Twego pokoju…”, podkreślając, że jej treść doskonale oddaje duchowość biedaczyny z Asyżu i istotę chrześcijańskiego życia. – Jeśli twoje ubranie jest przesiąknięte zapachem mchu, nie ma potrzeby byś mówił o tym wszystkim. Zapach będzie mówił sam za siebie. Najlepszym kazaniem jesteś ty sam – mówił ks. Adam, wskazując, że świadectwo życia często przemawia mocniej niż słowa. To właśnie postawa pełna miłości, dobra i prostoty jest najpiękniejszym głoszeniem Ewangelii. Opowiedział również osobiste świadectwo związane ze św. Franciszkiem. – Bardzo chcieliśmy mieć z grupą naszych pielgrzymów Mszę św. w Bazylice Matki Bożej Anielskiej, a dokładnie w Porcjunkuli. Niestety wszystkie godziny, w których pozwalano odprawiać tam Mszę św. były już dawno zajęte. Postanowiliśmy zostać na ostatniej Mszy św. i modlić się razem z tymi innymi pielgrzymami. Była to niedziela. Gdy oni zakończyli Mszę św. spróbowaliśmy jeszcze raz zapytać zakonnika, który już wszystko zamykał. Spojrzał na naszą grupę, spojrzał na zegarek i zapytał: a zmieścicie się z Mszą św. niedzielną w 20 minut?! Odpowiedziałem, że postaram się, i wtedy się zgodził. Abym mógł dotrzymać słowa położyłem na ołtarzu swój zegarek i co jakiś czas na niego spoglądałem. Odprawiałem Mszę św. w normalnym tempie, a wciąż widziałem, że mam jeszcze czas. I Gloria i 3 czytania i Credo. W pewniej chwili zauważyłem że ten zakonnik na mnie tak jakoś dziwnie z boku spogląda. Gdy skończyłem Mszę na moim zegarku było dokładnie 20 minut. Ale za chwilę się okazało, że na wszystkich zegarkach było już 40 minut – tylko mój zegarek, leżący na ołtarzu o połowę wolniej liczył czas. Wzruszyłem się bardzo, że, św. Franciszek chciał, abym tę Mszę odprawił spokojnie i zwolnił czas na moim zegarku. Minęło już sporo lat, a ja to wciąż pamiętam, jakby było wczoraj – mówił kapłan. Nawiązał również do symboliki Ciemnicy i Grobu Pańskiego w Konkatedrze. – Z lewej strony, na tle Ołtarza, w którym znajduje się trumna z relikwiami św. Franciszka – Krzyż z San Damiano. Z tego krzyża Chrystus powiedział: „Franciszku, odbuduj Mój Kościół”. A z prawej w głębi widzieliśmy leżące ciało martwego Jezusa. Od niego na zewnątrz prowadzą kręgi światła: fioletowy, różowy, niebieski, biały. Bo z grobu Jezus wyszedł na zewnątrz do życia – powiedział ks. Proboszcz.
Po Liturgii Słowa nastąpiła Liturgia Chrzcielna, podczas której odnowiono przyrzeczenia chrzcielne, wyrzekając się zła i wyznając wiarę w Boga. Kulminacją celebracji była Eucharystia – radosne ogłoszenie Zmartwychwstania Pańskiego i rozpoczęcie okresu wielkanocnego. Liturgia Wigilii Paschalnej zakończyła się procesją rezurekcyjną wokół kościoła z błogosławieństwem przed bramą na cztery strony świata.
Wspólnie z ks. Proboszczem modlił się ks. Łukasz Urban i ks. prał. Tomasz Ilski.
Mszę św. śpiewem wzbogacił Chór Konkatedralny św. Grzegorza pod dyr. Magdaleny Nowickiej i młodzież ze Wspólnoty Drużyna Pasterza.
Tekst i zdjęcia: Jacek Ryczkiewicz
